|
علــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی.....
علی یعنی عشف یعنی مروت ، علی یعنی صفا یعنی صداقت.
علی یعنی بابای یتیمان ، عیلی یعنی خدا ، یعنی شهادت....
به راستی ای مردم کوفه مگر علی با شما چه کرده بود؟
اکنون شبی است که صبحدم یتیمان کوفه دیگر بابا ندارند...وای نخلستانهای کوفه که چه غربانه در انتظار اوست...
چاه دیگر رخ ماه گونه ای در خود به تصویر نخواهد کشید...
علی مردم با تو چه کردند؟؟؟؟
شاه مردان بود و حجت خدا بر زمین اما بنگر که مردم سیاه روی زمانه با او چه کردند...
فاتح خیبر ، مولود کعبه ، نور دیدگان پیامبر ، سر بر چاه می گذاردی ، بغضهای تنهاییت را تنها چاه می شنید ، وای علـــــی چقدر تنهایی؟؟؟؟
این مردم از کدامین سیه رویان روزگارند که با تو و فرزندانت چنین کردند...
....
پیکر پاک و غریب حسنت چگونه آماج تیر بلای کوفیان شد...؟
گلوی حسین به کدامین گناه در برابر دیدگان خواهر پاره پاره شد...؟
حال این نخلستانها و کوچه پس کوچه های تاریک کوفه است....
وای که بی تو و تنهاییت کوچه های کوفه هم تنهاست....
صدای قدمهایت در تاریکی شب دیگر به گوش نخواهد رسید؟؟؟
علــــــــــــــــــی از میان بی مهری های روزگاز پر می کشی امشب ؟؟؟
وای که یتیمان امشب دیگر بابا ندارند.
کوفیان مگر علی با شما و دلتان چه کرده بود...؟؟؟
علــــــــی من نیز یتیمم ،
بابای من به کجا اندکی بمان طاقت ندارم............................
ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود
وان دل که با خود داشتم با دل ستانم می رود
|
