خون‌آشام در افسانه‌ها و خرافات مردم اروپا، جنازه‌ای زنده است که شب‌ها از گور بیرون می یاد و برای تغذیه خود از خون مردم می‌مکه. بر اساس اعتقادات این موجودات دارای قدرت تفکر نبوده و فقط به دنبال قربانی میگشتند و البته در بعضی جاها اومده که اونها در روز مثل یک مرده واقعی به قبر بر می گردند.

وامپایر، نه یک هیولا است و نه یک روح، بلکه یک جسد زنده است، مرده ای که مرتبا باز می گردد، از قبر خود بیرون می یاد برای کشتن. او نیروی زندگی را از وجود دیگران می گیره و قادره به موجودات دیگری مانند خفاش، گرگ یا موش تغییر شکل بده ..

 شکل ظاهری او به یک مرده شبیه است، و البته جسدی که اعضای آن سالم مانده؛ چشمهای خیره و تشنه خون، دندانهای نیش تیز و برنده، دهان آمیخته با خون، ناخنهای بلند. به نور بسیار حساسیت دارد و تنها شبها از قبر خود بیرون می یاد و به شکار می ره.

 معمولا افرادی که خودکشی کرده یا کشته شده بودند به این علت که روحشون نفرین شده و نابخشوده بود به این موجود تبدیل می شدند...

در این تخیلات، خون‌آشام‌ها دندان‌های نیش‌بلندی دارند که با آن‌ها از گردن زندگان خون می‌مکند، و معمولاً دارای قدرت‌های فوق بشری از جمله زندگی جاوید هستند. وامپایرها بسیار به سختی می میرند، قابلت زنده ماندن آنها تقریبا بی نهایته...

در داستان‌های زیادی خون‌آشام‌ها مردم را به بردگی می‌‌کشند و خود آنها را نیز به خون آشام تبدیل می‌کنند. عقاید وسیع تر شامل این میشه که اگه خوناشامی همه خون فردی رو می خورد اون میمرد، در غیره این صورت تبدیل میشد...

 رسم بر این است که برای دور کردن خون آشام‌ها طلسم‌های ویژه‌ای استفاده شه. برای کشتن او باید سرش را از تن جدا کرد و میخی بلند را به قلب او فرو کرد. و همین طور از بوی سیر به شدت بیزار هستند و صلیب و اب مقدس اون ها رو به شدت آزار میده.

موضوع خون آشام و دراکولا، موضوعاتی از مسائل جنسی را نیز در بر می گیره موضوعاتی مانند تجاوز، سادیسم جنسی(تمایل وامپایر برای جویدن و مکیدن و آزار دادن) و مازوخیسم جنسی (تمایل به آزار بینی پنهان در وجود قربانیان زن او)، یا نکروفیلی( تمایل جنسی به مردگان).

 یکی از بارزترین نشانه های دراکولا فرو کردن دندانها در گردن زنهای قربانی اش است، و گاز گرفتن گردن یک رفتار جنسی است. دراکولا تنها بدن قربانیهای خود را در بر نمی گیره، بلکه روح آنها را نیز تسخیر می کنه، او آنها را وارد حالتی خلسه وار می کند (چیزی که با هیپنوتیزم قابل مقایسه است)، طوری که در آن اختیاری از خود ندارند، نیروی اراده شان فلج می شه و خود را به دست تمایلاتی که در ضمیر نا خودآگاهشان قرار دارد می سپارند.

 مشهورترین شخصیت خون‌آشام در عرصهٔ ادبیات، دراکولا نام داره که زادهٔ ذهن برام استوکر نویسندهٔ بریتانیایی است.

گزارشاتی از پیدایش اولین خون آشامها:

برای اولین بار در سال ۱۷۲۵میلادی در وین نامه ای دریافت شد که حاوی گزارشی از مرگ اسرار آمیز چند تن از اهالی روستایی در مرز بوسنی بود، که در فاصله زمانی کمی نسبت به یکدیگر به شکل مرموزی کشته شده بودند

گروهی برای بازرسی و روشن کردن این قتلها به بوسنی فرستاده می شوند. پزشکی نیز همراه این گروه بود که وظیفه داشت گزارشی تهیه کرده و آنرا به مرکز بفرستد.

گزارش: "جسد، به غیر از بینی که کمی تغییر شکل داده است کاملا تازه است. ناخنها افتاده اند و به جای آنها ناخنهای تازه رشد کرده اند. همینطور ​پوست کهنه که رنگی متمایل به سفید دارد، جای خود را به پوست تازه داده است.دستها، پاها و بقیه اعضای بدن در زمان حیات نمی توانستند بهتر از اکنون باشند. در دهان جسد مقداری خون جمع شده است که احتمالا از بدن مقتولین مکیده شده است."
خبر خون آشامهایی که با مکیدن خون گروهی، آنها را به قتل رسانده اند، در تمام اروپا پخش می شود. گزارش مرگهای مشابهی در سالهای ۱۷۲۷،۱۷۳۱و۱۷۳۲ به دست می رسد. کم کم بسیاری از عالمان غرب درباره "جویدن و مکیدن مردگان" بحث می کنند. در مدت کوتاه چند سال،کلمه ی وامپیر وارد زبانهای کشورهای غربی میشود ...

و به مرور زمان این گروه به صورت جمعیتها و گروهکهایی شناخته شده که در حال حاضر هم در بخشهای مختلف دنیا قرار دارند...

بهرحال وجود خون آشام رو به شوخی نگیرید...

وحالا یک مطلب جالب!!!

تا حالا فکر کردید که در ایران زمان هخامنشی مراسم نامزدی چه طوری بوده؟

اینطوری بود که نامزدها با خنجر یک ضربدر رو بازو هم میزدند و از خون هم میخوردند تا علاوه بر یک پیوند مقدس مقداری از وجود همدیگرو در وجود خودشون داشته باشند!!!

به نقل از کتاب تاریخی "ده مرد رشید"

منابع: دانش خودم..!و سایت خون آشام